جنگ اتفاق

جمع شوید اتاق فکر راه بیندازیم. جنگ اتفاق. حاشیه ی امن تفکرات. جمع شوید کمی رنگ بپاشیم بر در و دیوار مسخره ی این اتاق منطق خیلی واقعی که بوی خاکش اذیت می کند.بوی خاک که چه عرض کنم بوی خون و نجاست.جمع شوید حرف بزنیم. از چه باید گفت؟
اصلا حرف نزنیم. نگاه کنیم.به چشمان بی فروغ و مرده ی هم. جمع شوید جمع کنیم این بزرگ شدن های تشریفاتی را. کمی آب بپاشیم. کمی شلوغی کنیم. تنهایی های پرهیاهوی زندگی شخصی ما. این را تقسیم کنیم.اگر جمع شدیم رهایش نکنیم.تا خود ابد همین بمانیم. عکس یادگاری بگیریم. بزنیم دیوار اتاقمان. هر که گذرش افتاد بگوییم یادش بخیر آن دوران. زمانی که جوان تر بودم.
می دانم تنها نشسته ای. نشسته ام. نشسته ایم.
این جمع که همه یک نفر است.
این چشمان مطلق سیاه که همچنان بی فروغ مانده.
تقصیر بوی خاک این دیوارهای کهنه ی لعنتی ست.می دانستم خراب می کنند مقدسات خیال من را. این دیوارها را من قسمتان می دهم خراب کنید. بوی کهنگی بیش از حد می آید. رنگ خیال روشن آورده ام. ضعیف است ولی کافی ست.
بلند شوید تقسیم شویم.

هنر گناه نیست...