می مانند. به همین سادگی که می گویی می گذرد.
آدمها , سخت می روند.بعضا هیچگاه نمی روند.
وصل می شوند, به مفاهیم, به اشیا, به افراد.
و تو نقطه ای می شوی برای اتصال!
تو ریسمانی می شوی.
تو هم متصل می شوی.
پاره کن. رها شو. که آزادی همه باقی بماند.
چون تو, خودت,از همین آدم هایی.
برچسب: خودحرفی,
نویسنده: آوا رحیمی