خودحرفی

آدم ها را می گویی, می آیند. نخواسته. ندیده.اجباری.

می مانند. به همین سادگی که می گویی می گذرد.

آدمها , سخت می روند.بعضا هیچگاه نمی روند.

وصل می شوند, به مفاهیم, به اشیا, به افراد.

و تو نقطه ای می شوی برای اتصال!

تو ریسمانی می شوی.

تو هم متصل می شوی.

پاره کن. رها شو. که آزادی همه باقی بماند.

چون تو, خودت,از همین آدم هایی.

هنر گناه نیست...